۩ اسیری در اثیری ۩

	شاعران دنیا
:: شاعرانِ دنيا :: مادرم مي‌گويد اولين واژه اي كه گفته‌ام شبيه ترانه بوده است و نمي‌داند كودكان تنها شاعرانِ روزگارند كه معنايِ بودن را مي‌فهمند...
# نوشته شده در چهارشنبه دوازدهم فروردین 1388ساعت 22:59 توسط روان نویس \|

نه زمینم که پا نهی ام سخت
نه آسمانم که اشاره ام کنی با دست
نه آبم که محدودم کنی به تنگ
و نه خاکم که دل‌خوشم كني به گلداني سرد
تنها
اسیری ام گرفتار اثیر
با دهانی ماهی وار و زبانی گنگ...

درست يا غلط، خوب يا بد، زشت يا زيبا، مطالبي كه در اين وبلاگ ارائه شده، متعلق به نويسنده‌يِ وبلاگ بوده و هم‌چنین درج و استفاده از مطالبی که از منابع دیگر آورده شده، هم‌راه با نام و پیوند منبع بوده است.
نقد به هر طريقي، قبيلِ حق، ناحق، منصفانه، غير منصفانه، به‌جا، نا به‌جا، آزاد است و اربابِ نظر، در ارائه‌يِ آن آزادند.
پيشاپيش، سپاسِ بي‌كران دارم، اگر كاستي‌ها و نقص‌هايِ فكر، نگارش و در مجموع هر آن‌چه به ذهنتان مي‌رسد، براي‌ام در قسمتِ نظراتِ مطالب بنگاريد.
ذكر اين نكته هم ضروري است كه استفاده از مطالب اين وبلاگ آزاد بوده و نيازي به درج نام نويسنده و منبع نيست.

پیوندهای روزانه

آرشیو ماهانه

پیوندها